|
اسلام از سه ابزار ( حواس ، عقل ، دل ) به عنوان ابزار شناخت نام مي برد . قرآن اولين ابزار شناخت را حواس مي داند ، در حواس بيشترين تاكيدي كه قرآن دارد حس بينايي و شنوايي است . دومين ابزار شناخت از ديدگاه اسلام و قرآن عقل است كه يكي از مهمترين ابزار شناخت است . سومين ابزار شناخت كه در قرآن مطرح است فواد يا همان دل است ، منظور قرآن و روايات باور و ايمان قلبي است . در كتابهاي آسماني ديگر از حواس به عنوان يك ابزار شناخت با ارزش ياد نشده است ،در اين ميان ميتوان از حواسيون و تجربه گرايان ياد كرد . عقل نيز دركتابهاي آسماني ديگر جايگاه مهم و با ارزشي ندارد و شريعتي كه در آن دين يا مكتب آمده است بايد مورد تبعيت محض قرار گيرد به دور از هر گونه تفكر و تعقل و رسيدن به چرايي مطلب . حواس در سطح ظاهري و اوليه از شناخت است ، ابزار بعدي عقل است كه نتيجه بكارگيري آن تفكر ، تعقل و تدبر است ، شناخت در اين مرحله عميق تر و دقيق تر است به پروان محض اين مكتب ايده آليست ها و عقل گرايان گفته مي شود . در مرحله آخر با استفاده از ابزار دل ميتوانيم به باور و ايمان قلبي برسيم .قرآن از اين سه ابزار به صورت سلسه وار ياد ميكند ، شناختي كه هر سه مبحث را طي كرده باشد نسبتا جامع و كامل است . بر اساس ابزار شناخت ، نوع شناخت متاوت است ، ابزار حواس شناخت حسي و تجربي و علمي مي دهد . ابزار عقل ، شناخت عقلي و ابزار دل شناخت شهودي يا عرفاني مي دهد .
براي مثال ؛ شناخت كتاب آسماني ما قرآن ، در مرحله اول از ابزار شنيدار و ديدار استفاده ميكنيم و يك شناخت اوليه كسب ميكنيم ، در مرحله بعدي با استفاده از ابزار عقل در نتيجه تفكر و تعقل در آيات الهي به شناختي عميق تر ميرسيم و در مرحله نهايي به باور و يقين قلبي مي رسيم ، حال ميتوان گفت به شناختي نسبتاجامع و كامل در مورد اين كتاب الهي رسيده ايم . با تشكر - برگي
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۲ساعت 11:35  توسط مشير
|
|